سرویس اجتماعی «سراج24»، وارد شهر بوشهر شدم. شهر ولایتمدار جنوب ایران. آدرس گرفتم؛ اول میدان امام(ره) را معرفی کردند. سوار تاکسی شدم.
سوار تاکسی که بودم با خود فکر می کردم میدان حضرت امام(ره)، مجسمه ای از امام خمینی (ره) همراه با نمادهای ارزشی انقلاب و اسلام خواهد داشت. زیرا نام امام و انقلاب با هم گره خورده است.
لحظه شماری میکردم تا صحنه های زیبای میدان امام(ره) و شاید صحنههای جالبتر که در ذهن من نمیگنجید را ببینم.
راننده تاکسی گفت: بفرمایید، اینجا میدان امام است. مات و مبهوت پیاده شدم. هر چقدر نگاه کردم نمادی از امام(ره)، آن پیر سفر کرده، آن نگین افتاده از انگشتر امت و آن جان رفته از پیکر ایران را ندیدم.
میدان را دور زدم، چند مرتبه هم دور زدم. به میدان خیره شدم در این میدان جز چند درخت، تابلوهای تبلیغاتی و گلهای خشکیده، هیچ چیز دیگری ندیدم. برایم سوال شد، این است میدان امام!؟.
گفتم لابد اشتباه پیاده شدم، گشتم و به سختی تابلوهای کوچک میدان امام خمینی(ره)را پیدا کردم.

دوباره خیره شدم، نمیدانستم من میدان را دور میزنم یا تلخی میدان مرا دور میزند.
به راستی چه خوب بود اگر در این میدان مجسمهای از امام(ره)، بنر یا حداقل عکس و پرچمهایی از انقلاب و یا هر چیز دیگری که در شان امام(ره) بود نصب میشد.
به امید این که هرچه سریع تر، برای میدان امام اقداماتی با ارزشهای نظام انجام بگیرد که در شان مردم ولایت مدار بوشهر و مسئولان فرهنگی این شهر باشد.
سعادت صالحینیا - عضو کانون بصیرت بسیج دانشجویی استان بوشهر



